Durf imperfect te zijn

Perfectionisme. Taalkundig gezien zou je zeggen dat het alleen maar positief kan zijn: een eigenschap waarin het woord ‘perfect’ voorkomt. In de praktijk ben je natuurlijk alleen nooit perfect, dus is het nogal onbegonnen werk. Gisteren had ik het er nog met twee van mijn beste vriendinnen over, waarvan een met de volgende video kwam:

Deze diehard, no-nonsense researcher kwam er dus achter dat mensen die zij wholehearted noemt, het meest gelukkig zijn. Het verschil wat zij na 6 jaar onderzoek tussen deze mensen en andere proefpersonen ziet is vrij simpel:  “these folks had, very simply, the courage to be imperfect. They had the compassion to be kind to themselves first and then to others, because, as it turns out, we can’t practice compassion with other people if we can’t treat ourselves kindly. They fully embraced vulnerability, because they knew it was necessary.”

Om het meest tevreden met jezelf te zijn, moet je dus je ‘slechte eigenschappen’ accepteren. Hierbij moest ik denken aan een model dat ik op school vaak gebruikt heb: het kernkwadrantmodel. Dit model zegt dat je een bepaalde ‘kernkwaliteit’ hebt, die jij heel belangrijk vindt en waar je goed in bent. Keerzijde hiervan is wel dat je hierin door kunt schieten; de zogenaamde ‘vervorming’. Je spreekt dus niet echt van slechte eigenschappen, maar doorgeschoten kwaliteiten.

Om een idee te krijgen van je kernkwaliteiten, kun je ook eerst een ‘Belbin’ groepsrollen test doen. Hier komt een bepaald type uit van wat voor gedrag jij in een groep vertoont, die weer gekoppeld zijn aan eigenschappen en valkuilen. Doe hier de test. Geen van de types is perfect en afhankelijk van de groep, fase in je leven of werkzaamheden kan dit ook veranderen.

Het kernkwadrantmodel:

kernkwadrantmodel

Hier zie je het kernkwadrant van iemand die als kernkwaliteit ‘Daadkracht’ heeft. In een vierkantje staan nog een valkuil, uitdaging en allergie. Tussen al deze aspecten bestaan verbanden. Als je doorschiet in je kernkwaliteit kom je terecht in je valkuil: voor deze persoon is dat drammerigheid. Het positief tegenovergestelde hiervan is je uitdaging; het gedrag dat je aan zou moeten leren om wel je kernkwaliteit te kunnen laten zien, maar niet in je valkuil terecht te komen.

Wat ook heel handig is om van jezelf te weten is je allergie. Misschien kun je niet een, twee, drie zeggen wat jouw ‘kernkwaliteit’ is. Denk dan eens aan wat je het allerirritantst vindt wat mensen kunnen doen? Mensen die zeuren, niet door werken, te kritisch zijn, te serieus, niet serieus genoeg? Het positief tegenovergestelde hiervan is waarschijnlijk jouw kernkwaliteit!

Het is trouwens niet zo dat je maar een kernkwaliteit kunt hebben, of dat deze nooit veranderd. Maar door inzicht te krijgen in wat jij blijkbaar goed kunt en belangrijk vindt, snap je jouw reactie op bepaalde personen/situaties ook beter en kun je daar door middel van je ‘uitdaging’ mee omgaan.

Perfect worden we nooit, maar dat is ook best oké.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *